Jignesh Thakar Katha Controversy: ભારત એક ધાર્મિક દેશ છે, પરંતુ કમનસીબે અહીં ધર્મના ઓઢણા હેઠળ અનેક પાખંડીઓએ પણ જન્મ લીધો છે. છેલ્લા કેટલાક સમયથી ગુજરાતમાં જીગ્નેશ ઠાકર જેવા હાઈફાઈ કથાકારોનો દબદબો વધ્યો છે. આ કથાકારોની કથાના ભાવો લાખોમાં હોય છે, જે સામાન્ય કે મધ્યમ વર્ગના માણસને ક્યારેય પરવડતા નથી. પરિણામે, કથાના યજમાન માત્ર અતિશય પૈસાદાર લોકો જ બને છે. આ કથાકારો વ્યાસપીઠ પરથી યજમાનના ગુણગાન ગાઈને આડકતરી રીતે ધર્મના નામે પૈસાના પાવરનું પ્રદર્શન કરવાનું સાધન બની ગયા છે. આ પરિસ્થિતિ સાબિત કરે છે કે ધર્મનો પ્રચાર કરવા કરતાં ધર્મના નામે પ્રોજેક્ટ્સ ચલાવવા અને નાણાં ઉઘરાવવા તેમના માટે વધુ મહત્ત્વના બની ગયા છે.
ગરીબ અને મધ્યમ વર્ગ માટે વ્યાસપીઠ આજે પણ દૂષિત
ઈતિહાસમાં ભાગ્યે જ કોઈ એવી ઘટના જોવા મળી હશે કે જેમાં મોરારી બાપુ કે જીગ્નેશ ઠાકર જેવા મોટા કથાકારોએ કોઈ ગરીબ કે સામાન્ય પરિવાર માટે નિઃશુલ્ક કથા કરી હોય. મધ્યમ વર્ગના લોકો પણ શ્રદ્ધા ધરાવે છે, પરંતુ આ હાઈપ્રોફાઈલ બાપુઓની ફી અને તેમના ઠાઠમાઠને કારણે તેઓ કથા બેસાડવાનું વિચારી પણ શકતા નથી. નાના કથાકારો આજે પણ સામાન્ય લોકોની આસ્થા પૂરી કરે છે, જ્યારે મોટા બાપુઓ ટીવી ચેનલો પર લાઈવ પ્રસારણ અને મોટા પ્રોજેક્ટ્સના નામે કરોડોની ઉઘરાણીમાં વ્યસ્ત છે. સમાજમાં જ્યારે લોકો મોંઘી સારવારના અભાવે હોસ્પિટલોમાં દમ તોડી રહ્યા હોય, ત્યારે આ કથાકારો કોઈ નિઃશુલ્ક હોસ્પિટલ કે શાળા શરૂ કરવા આગળ આવતા નથી.
ધર્મ, સત્તા અને વોટબેંકનું ગઠબંધન
વર્તમાન સમયમાં કથાકારો અને સત્તાધારી પક્ષના નેતાઓ વચ્ચે એક મજબૂત સાંઠગાંઠ જોવા મળે છે. જીગ્નેશ ઠાકર જેવા કથાકારોની કથામાં મુખ્યમંત્રીથી માંડીને મોટા અધિકારીઓ હાજરી આપે છે, કારણ કે આ કથાકારો પાસે વિશાળ અનુયાયી વર્ગની વોટબેંક હોય છે જે રાજકારણીઓને ચૂંટણીમાં ઉપયોગી બને છે. સાચા સાધુ-સંતો જે ગિરનારની ગુફાઓમાં તપસ્યા કરે છે, તેમને મળવા કોઈ નેતા જતું નથી, પરંતુ લાઈમલાઈટમાં રહેતા કથાકારોના દરબારમાં નેતાઓ અચૂક હાજરી આપે છે. આ બાબત દર્શાવે છે કે ધાર્મિક મંચનો ઉપયોગ હવે આધ્યાત્મિક જ્ઞાન આપવાને બદલે રાજકીય અને આર્થિક હિત સાધવા માટે વધુ થઈ રહ્યો છે.
અંધશ્રદ્ધા અને ભાવનાત્મક શોષણની મોડસ ઓપરેન્ડી
કથાકારોની લોકપ્રિય થવાની એક ખાસ રીત હોય છે; તેઓ કથા દરમિયાન ભાવનાત્મક મુદ્દાઓ ઉછેરીને શ્રોતાઓની આંખમાં આંસુ લાવવાનો પ્રયાસ કરે છે. લોકોના મનમાં રહેલા ગ્રહોના ડર કે ભગવાનના ડરનો લાભ લઈને આ કથાકારો પોતાનું સામ્રાજ્ય વધારે મજબૂત બનાવે છે. આસારામ કે રામરહીમ જેવા પાખંડીઓ જેલ ગયા હોવા છતાં તેમના અંધ અનુયાયીઓ હજુ પણ તેમને પૂજે છે, જે દર્શાવે છે કે કથાકારોએ લોકોના મગજ પર કેવી મજબૂત પકડ જમાવી છે. જ્યાં સુધી સામાન્ય નાગરિક જાગૃત નહીં થાય અને ધર્મના નામે થતા આ દેખાડાને ઓળખશે નહીં, ત્યાં સુધી આસ્થાના નામે આર્થિક અને માનસિક શોષણ ચાલતું જ રહેશે.
