Gujarat University appointments: નવી ભરતી માટે “વેઇટિંગ”, પણ નિવૃત્ત અધિકારીઓ માટે ફરી રેડ કાર્પેટ?
ગુજરાત યુનિવર્સિટીનો પગાર વિવાદ એક મોટો સવાલ પૂછે છે: યુવાનોને તક આપવાની નીતિ ક્યાં છે?
સરકારી તંત્રમાં એક વિચિત્ર પરંપરા ધીમે ધીમે ચર્ચામાં આવી રહી છે.
નવી ભરતી કરો તો પ્રક્રિયા, પરીક્ષા, જાહેરાત અને વર્ષોની રાહ…
પણ નિવૃત્ત અથવા અનુભવી અધિકારીને ફરી જવાબદારી આપવી હોય તો રસ્તો ઝડપથી મળી જાય?
સવાલ એ નથી કે નિવૃત્ત અધિકારી પાસે અનુભવ છે કે નહીં.
સવાલ એ છે કે સરકાર અને જાહેર સંસ્થાઓ નવી પેઢીને અનુભવ મેળવવાની તક ક્યારે આપશે?
ગુજરાત યુનિવર્સિટીનું ઉદાહરણ જુઓ
તાજેતરમાં ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાં કેટલીક નિમણૂકો અને અસામાન્ય રીતે ઊંચા પગારને લઈને વિવાદ થયો છે.
મીડિયા રિપોર્ટ મુજબ GUSECમાં નિમણૂકો બાદ વાર્ષિક પગારબોજ વધીને ₹1.05 કરોડથી વધુ થયો હોવાના આક્ષેપો થયા છે. તેમાં એક chairperson-level પદ માટે આશરે ₹5 લાખ માસિક અને deputy-level પદ માટે આશરે ₹2.5 લાખ માસિક પગારનો ઉલ્લેખ છે. આ મામલે વિદ્યાર્થીઓ દ્વારા તપાસની માંગ પણ કરવામાં આવી છે.
બીજી તરફ, માર્ચ 2026માં ગુજરાત યુનિવર્સિટીએ કેટલીક વહીવટી જગ્યાઓ—જેમ કે PA to Registrar અને PA to VC સહિત—ની ભરતી પ્રક્રિયા સ્થગિત કરી હતી. યુનિવર્સિટીએ કારણ તરીકે technical reasons જણાવ્યું હતું.
અહીંથી જ મોટો સવાલ ઊભો થાય છે.
એક તરફ ખાલી જગ્યાઓ… બીજી તરફ ફરી નિમણૂક!
જો કોઈ પદ ખરેખર એટલું મહત્વનું છે કે તેના માટે લાખો રૂપિયાનો પગાર ચૂકવવો જરૂરી છે, તો પછી:
એ પદ માટે નિયમિત ભરતી કેમ નહીં?
યુવાનોને સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષા આપીને, મેરિટથી અને પારદર્શક પ્રક્રિયા દ્વારા એ જવાબદારી કેમ ન સોંપાય?
ગુજરાત યુનિવર્સિટીની પોતાની 2026 Career page પર પણ વિવિધ teaching/research અને contractual ભરતીની જાહેરાતો જોવા મળે છે. એટલે મુદ્દો “કોઈ ભરતી જ થતી નથી” એવો સીધો નથી; મુદ્દો એ છે કે કઈ જગ્યાએ કઈ પ્રકારની ભરતી અને કયા ખર્ચે કરવામાં આવે છે તેની નીતિ કેટલી સુસંગત છે?
આ પૈસા ક્યાં વપરાવા જોઈએ?
જાહેર સંસ્થાના નાણાંની વાત હોય ત્યારે પ્રશ્ન માત્ર પગારનો નથી.
એક અધિકારીને ₹5 લાખ માસિક ચૂકવવામાં આવે છે તો એ નિર્ણય પાછળ:
કઈ લાયકાત જરૂરી હતી?
પસંદગીની પ્રક્રિયા શું હતી?
પગાર નક્કી કરવાનો આધાર શું હતો?
આ પદ માટે નિયમિત ભરતી કેમ ન થઈ?
આ વ્યવસ્થા કેટલા સમય માટે છે?
અને આખરે જાહેર નાણાં સામે તેનો લાભ કેટલો છે?
આ બધા સવાલોના જવાબ જનતાને મળવા જોઈએ.
યુવાનોને સતત કહેવામાં આવે છે—“Experience મેળવો”
પણ અનુભવ મળશે કેવી રીતે?
જવાબદારી જૂની પેઢી પાસે જ રહેશે,
તકો મર્યાદિત રહેશે,
અને યુવાનોને માત્ર પરીક્ષાની તૈયારી કરવાનું કહેવામાં આવશે—
તો નવી પેઢી ક્યારે તંત્રમાં આવશે?
નિવૃત્ત અધિકારીનો અનુભવ ચોક્કસ ઉપયોગી હોઈ શકે છે. પરંતુ આવી નિમણૂકો અપવાદ હોવી જોઈએ કે પછી નિયમ?
આ જ મૂળ સવાલ છે.
સરકાર માટે પણ એક સીધો સવાલ
જો નિવૃત્તિ પછી પણ કોઈ અધિકારીની સેવા એટલી જ જરૂરી હોય કે તેને ફરી મોટી જવાબદારી અને મોટું મહેનતાણું આપવું પડે, તો એ જ પ્રકારની ભૂમિકા માટે યુવાનોની નવી ભરતીમાં રોકાણ કેમ ન કરવામાં આવે?
અને જો નવી ભરતી માટે ખરેખર જરૂરીયાત નથી—
તો નિવૃત્ત અધિકારીને ફરી શા માટે રાખવો પડે છે?
બન્ને વાતો એકસાથે સાચી કેવી રીતે હોઈ શકે?
🔥 મુદ્દો વ્યક્તિનો નહીં, સિસ્ટમનો છે
આ ચર્ચાને “ફલાણા અધિકારીને આટલો પગાર કેમ?” સુધી સીમિત ન કરવી જોઈએ.
મુદ્દો છે:
સરકારી ભરતીની નીતિ શું છે?
જાહેર નાણાંના ઉપયોગની નીતિ શું છે?
નિવૃત્તિ પછી પુનઃનિમણૂકના નિયમો શું છે?
અને યુવાનો માટે સરકારી તંત્રમાં નવી જગ્યા ક્યાં છે?
સરકાર જો નવી પેઢીને આગળ લાવવા માગે છે, તો ખુરશીઓ પર નવા ચહેરા પણ દેખાવા જોઈએ.
અનુભવનો સન્માન થવો જોઈએ—પણ અનુભવના નામે નવી પેઢીની તકો બંધ ન થવી જોઈએ.
એક અંતિમ સવાલ…
નિવૃત્ત અધિકારીને ફરી મોટી જવાબદારી અને મોટો પગાર આપી શકાય,
પણ એ જ જવાબદારી માટે યુવાનને તક કેમ નહીં?
આ છે “રોજગાર” અને “વહીવટી અનુભવ” વચ્ચેનો સાચો સવાલ.
Gujarat government recruitment, Gujarat University salary controversy, Gujarat University appointments, retired government officers reappointment, Gujarat government jobs, youth employment Gujarat, government recruitment Gujarat, Gujarat University GUSEC controversy, high salary government appointments, retired officers salary, Gujarat education news, Gujarat jobs 2026, ગુજરાત યુનિવર્સિટી પગાર વિવાદ, ગુજરાત સરકારી ભરતી, નિવૃત્ત અધિકારીઓની નિમણૂક, યુવા રોજગાર, સરકારી નોકરી, ગુજરાત શિક્ષણ સમાચાર
