OTT Obscene Language: સંસ્કારી સમાજ ગણાતા ભારતમાં… હવે અશ્લીલ ગાળો પણ ‘રચનાત્મક’ બની ગઈ?
તાજેતરમાં Mirzapur: The Movie અંગેના એક અખબારી અહેવાલમાં Shweta Tripathi Sharmaનું એવું નિવેદન છપાયું છે કે ફિલ્મમાં કલાકારોના ગાળો બોલવાના શબ્દભંડોળને વધુ રચનાત્મક અને રસપ્રદ બનાવવામાં આવ્યું છે.
અહીં સવાલ કોઈ એક કલાકાર કે એક ફિલ્મનો નથી…
સવાલ એ છે કે મનોરંજનના નામે અશ્લીલ ભાષાને આપણે સામાન્ય અને સ્વીકાર્ય કેમ બનાવી રહ્યા છીએ?
આજે ઘણી OTT વેબ સિરીઝમાં
વાર્તાની જરૂરિયાત હોય કે ન હોય,
પાત્રની પરિસ્થિતિ સાથે સંબંધ હોય કે ન હોય…
ગાળો જાણે સંવાદનો ફરજિયાત ભાગ બની ગઈ છે.
ક્યારેક તો બે સામાન્ય વાક્યો વચ્ચે પણ એવી અશ્લીલ ભાષા ઉમેરાય છે કે પરિવાર સાથે બેસીને જોવું મુશ્કેલ બની જાય.
હા, વાસ્તવિક જીવનમાં લોકો ગાળો બોલે છે.
પાત્રની વાસ્તવિકતા બતાવવા માટે ચોક્કસ સંદર્ભમાં ભાષાનો ઉપયોગ પણ થઈ શકે.
પરંતુ પ્રશ્ન એ છે કે શું દરેક જગ્યાએ ગાળો જ વાસ્તવિકતા બતાવવાનો એકમાત્ર રસ્તો છે?
સર્જનાત્મકતા એટલે નવા અને અસરકારક શબ્દો શોધવા…
અશ્લીલ શબ્દોને વધુ ‘રચનાત્મક’ બનાવવાનું નામ સર્જનાત્મકતા ન હોવું જોઈએ.
મનોરંજન સમાજને માત્ર હસાવતું કે સમય પસાર કરાવતું નથી.
તે ભાષા, વર્તન અને વિચારવાની રીત પર પણ અસર કરે છે.
આપણે બાળકો અને યુવાનો પાસેથી સંસ્કારી ભાષાની અપેક્ષા રાખીએ છીએ,
પણ બીજી તરફ મનોરંજનના નામે અશ્લીલ ભાષાને વારંવાર સામાન્ય બનાવીએ છીએ.
તો પછી સવાલ આપણો પણ છે—
અમે શું જોઈ રહ્યા છીએ, શું સ્વીકારી રહ્યા છીએ અને આવતી પેઢીને શું સામાન્ય બનાવીને આપી રહ્યા છીએ?
વાસ્તવિકતા બતાવો…
પણ અશ્લીલતાને સામાન્ય બનાવ્યા વિના પણ મજબૂત અને અસરકારક વાર્તા કહી શકાય છે.
સંસ્કારી સમાજની ઓળખ માત્ર કપડાં અને દેખાવથી નહીં,
ભાષા અને અભિવ્યક્તિથી પણ થાય છે.
